19-09-07

harde waarheid

Heel mijn leven heb ik gedacht van mezelf dat ik een makkelijke partner was. Ik zaag niet, ik stel geen eisen, ik ga graag weg met zijn vrienden,...

Maar ik heb beseft dat dit eigenlijk helemaal niet goed is, want zo deed ik altijd wat hij wou, ook al vond ik het maar niks. En als ik het dan niet leuk vond, dan kropte ik het op en zei er niks van. Want nee, ik mocht niet de zaag gaan uithangen. Het is nooit echt een probleem geweest tot nu. 

De laatste tijd was ik steeds teleurgesteld omdat hij niet de dingen deed die ik wilde. Maar dat is logisch als ik geen eisen stel. Dus heb ik zo juist beseft dat het eens tijd wordt dat ik eens zeg wat ik echt wil. Misschien ben ik dan niet meer zo'n gemakkelijke partner, maar wel een goede partner. Want dan pas ben ik 100% mezelf en is er meer evenwicht in de relatie. Ik ga het echt proberen en wie weet ben ik dan eens 100% gelukkig!     

22:01 Gepost door de wijze vrouwen in ervaringen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-09-07

Ik snap het niet!

Ik ben al heel wat keren mee geweest naar zijn vrienden en hij nog nooit naar die van mij. Nu hadden we afgesproken dat hij mijn vrienden eens ging ontmoeten, maar op het laatste nippertje haakte hij af. Hij was te moe en bleef thuis. Ik vond het jammer, maar ik zocht er niks achter. Nu hadden we gisteren weer afgesproken dat hij mee zou gaan naar mijn vrienden en ja, je hoort me al aan komen, hij haakte weer af! Hij wou iets met zijn eigen vrienden gaan doen. Ik vind het niet erg als hij met zijn vrienden weggaat, maar ik ben al vaak genoeg meegeweest naar zijn vrienden, dus hij kan toch ook eens een keer mee komen met mij hé! Al mijn vrienden zijn nieuwsgierig naar hem en hij doet niet eens de moeite om hem te ontmoeten. Ik ben echt diep teleurgesteld, want vrienden zijn heel belangrijk voor mij. En ik vind ook dat ze een stukje van jezelf zijn, want aan je vrienden kan je toch zien wie dat je bent. Wil hij mij dan niet echt leren kennen? Of heeft hij gewoon schrik om ze te ontmoeten en ligt er een te grote druk op hem? 

Mannen, wanneer zal ik ze begrijpen? Maar, dan denk ik aan de uitspraak:  'Don't try to understand me, just love me!'. Moeten wij, vrouwen, dat doen? Moeten wij het accepteren dat we ze nooit zullen begrijpen en gewoon van hen houden zoals ze zijn? Ja, misschien wel...  

13:59 Gepost door de wijze vrouwen in ervaringen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

03-09-07

impulsief gedrag

Wat moet het heerlijk zijn om zomaar opeens te beslissen dat je een reisje gaat maken en gewoon het vliegtuig op stapt en vertrekt. Of dat je opeens die mooie jongen kust in een opwelling.

Wat zou ik toch zo graag impulsief zijn. Dat beetje avontuur, dat mis ik wel. Ik probeer het telkens, maar ik kom altijd bij de harde waarheid terecht: 'Ik heb zekerheid nodig.'

Gisteren probeerde ik het eens weer. Ik was aan het winkelen en zag het ideale cadeau voor X. Normaal gezien zou ik twijfelen of ik het wel zou doen, want er was helemaal geen aanleiding voor. Maar deze keer wist ik het meteen, ik moest het kopen. Dus ik deed het, maar bij het afgeven ervan, bleek het opeens niet meer zo het ideale cadeau. Hij was er niet zo blij mee en dit liet hij duidelijk merken. (Waar is die subtiliteit gebleven?) Ik had er meteen spijt van. Nu was ik eens impulsief, maar mislukte het helemaal. Ach ja, misschien moet ik eens aanvaarden dat ik het nooit zal zijn en zo erg is het toch niet om alles van te voren uit te stippelen, wel?     

13:52 Gepost door de wijze vrouwen in ervaringen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |