13-07-07

vroeger waren ze ook al zo

Wat doe je als het vakantie is en slecht weer? Inderdaad, grote kuis! Ik was gisteren mijn rommel aan het sorteren: weg - misschien weg (hoogst waarschijnlijk houd ik het) - blijven. Opeens kwam ik een dagboekje van mijn mama tegen van toen ze zestien was, hoe het tussen mijn spullen terecht kwam weet ik niet, dus begon ik het te lezen. Ok, normaal mag je zoiets niet lezen, maar wat zou je nu zelf doen. Het was raar om te beseffen dat mijn mama ooit ook een puber is geweest. Ja, ze was het ook geweest,  een onzekere tiener die zich druk maakt om een pukkel en alleen maar denkt aan jongens. En toen las ik iets dat mijn bloed deed koken. Ik zal het even kort samenvatten:

"Mijn mama was verliefd op haar buurjongen en op een dag raapte ze al haar moed bijeen en ze vertelde het hem. (Heel moedig vind ik, ik weet niet of ik het zelf zou kunnen.) Het was wederzijds en ze kusten. Het was haar eerste kus. Tot nu toe is alles rozengeur en maneschijn, maar... na een een week dumpte meneertje haar, omdat hij een ander gevonden had. Ik hoor je al denken:"Iedereen maakt dat toch mee.". Dat is zo, maar het verhaal is nog niet gedaan, het wordt nog erger. Dus hij had het uitgemaakt en had dus een nieuw vriendinnetje. Mijn mama was super verdrietig. Na een week stond hij ineens voor haar deur en smeekte voor vergevenis. Mijn mama was super blij en ze hebben die dag het record om ter langste kussen verbroken, bij wijze van spreken. Maar, nu komt het, de volgende dag liet hij niets horen. En de dag erna ook niet. Ze heeft het uiteindelijk van zijn beste vriend moeten horen, dat hij nog steeds samen was met het ander meisje en dat die ene dag gewoon om een weddenschap ging. Hij had immers beweerd dat hij mijn mama terug zou kunnen krijgen, nadat hij haar gedumpt had. En ja, hij had de weddenschap gewonnen, maar hij had ook een gebroken hart op zijn geweten."

Toen ik dit las, dacht ik:"Wat een klootzak! Toen waren ze al zo." Ik zou graag de details aan mijn mama willen vragen, maar dan moet ik toegeven dat ik haar dagboek heb gelezen, dus houd ik het maar voor mij. En dus de moraal van het verhaal is: 'Lees geen dagboek van een ander, want je komt zeker iets te weten, dat de andere probeert te vergeten.'.    

12:59 Gepost door de wijze vrouwen in ervaringen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.