08-05-07

Bestaan sprookjes nog?

Er was eens... een blog die over de negatieve dingen van mannen ging. De schrijvers werden hierdoor vervloekt door een kwaadaardige tovenaar. Ze zouden heel hun leven alleen maar boeren op ezels tegen komen. Alleen een kus van de prins zou de vloek kunnen opheffen. Op een dag, heel onverwachts, kwamen ze de prins op het witte paard tegen. Hij kuste hen en ze leefden nog lang en gelukkig.

Spijtig genoeg is dit fictie en is de prins nog steeds op zoek naar mij. (Durfde hij maar de weg te vragen.) Maar voor heel wat mensen zijn deze sprookjes al uitgekomen of maken ze zichzelf en anderen dit wijs? Bestaan sprookjes nog wel? Is dit niet puur een verzinsel om toch maar te blijven hopen dat ooit, ja ooit, alles goed komt. Want als je een nieuwe vlam hebt, zoek je dan niet telkens (on)bewust naar tekens dat deze keer 'echt' is? Maar vaak blijkt het dan toch niet zo.

Maar om het leven wat aangenamer te maken, blijf ik nog steeds in sprookjes geloven en ben ik er zeker van dat ooit, ja ooit, ik kan zeggen:"Hij heeft me gevonden."

http://www.youtube.com/watch?v=O8UDV6__BIo Een boodschap van de prins op het witte paard om niet op te geven en te blijven hopen.

18:57 Gepost door de wijze vrouwen in Liefde | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

:)

Gepost door: beate | 09-05-07

sprookjes bestaan wel degelijk Sprookjes bestaan wel degelijk, nog steeds. Ik zie dat iedere dag weer opnieuw bij mijn hoogbejaarde ouders (82 en 80j) waar men volgens de stelregel leeft van steeds die kleine dingen te doen voor uw partner waarvan men weet dat die daar gelukkiger van wordt, ook als je zelf het vervelend vind of tegen de goesting doet. Maar het toch doen. En als de 2 partners zo handelen dan mag men gerust zeggen dat de leefsituatie zeer aangenaam gemaakt wordt door die partner.
1 + 1 = daar 2+
Ik zelf - 55j man uit het Leuvense - heb 11j geleden zelf een scheiding meegemaakt en de nieuwe relatie is na 4 jaar overleden aan kanker.
Ik weet waar ik de eerste keer gefaald heb en leef nu volgens mijn ouders hun onbewuste leefregel. Graag had ik zo een ongelukkige princes eens even gekust en proberen gelukkig te maken. Mijn wit paard is wel een zwarte stationwagen.

Dre

Gepost door: Andre Jans | 24-08-07

De commentaren zijn gesloten.